۵ شهر بزرگ دنیا که به سرعت در زیر آب غرق می‌شوند

مدت زمان زیادی است که در معرض خطرات تغییرات آب‌وهوایی قرار داریم. دانشمندان به‌طور مکرر درباره‌ی گرم شدن دمای هوا، بالا آمدن سطح آب‌ها و ذوب شدن کلاهک‌های یخی هشدار می‌دهند، اما گاهی اوقات تصور میزان تأثیری که این عوامل می‌توانند در زندگی روزمره‌ی ما داشته باشند بسیار دشوار است.

۵ شهر بزرگ دنیا که به سرعت در زیر آب غرق می‌شوند

شهرهایی که به مرور در زیر آب‌ها غرق می‌شوند، اولین و هشداردهنده‌ترین نشانه‌ی تغییرات آب‌وهوایی زمین هستند که بسیار قابل‌ملاحظه است. با توجه به بالا آمدن سطح دریاها و سایر عوامل محیطی، چندین شهر بزرگ دنیا به آرامی در اقیانوس‌ها غرق می‌شوند ـ برخی از آن‌ها با سرعت چشم‌گیری در آب فرو می‌روند و هیچ قاره‌ای از این نظر ایمن نیست.

دکتر کاترین کرامر (Dr. Katherine Kramer)، نویسنده‌ی اصلی مقاله‌ی تحقیقاتی «شهرهای غرق شده»، یادآور شده است که توسعه‌ی فراوان، سبب تضعیف بسیاری از منابع طبیعی شهرها هم شده است ازجمله ابزارهای طبیعی حفاظت‌کننده در برابر سیل و برنامه‌ریزی ضعیف شهری هم سبب بدتر شدن این وضعیت شده است. دکتر کرامر در گفت‌و‌گو با گاردین (The Guardian) می‌گوید: «کلان شهرها ممکن است قوی و پایدار به‌نظر برسند اما این یک معجزه است.» از آمریکا تا آفریقا و اروپا، بعضی شهرها وجود دارند که به شدت در معرض خطر غرق شدن در دریاها هستند.

شهر جاکارتا پایتخت کشور اندونزی (Indonesia) است و به‌عنوان سریع‌ترین شهر درحال غرق شدن جهان شناخته می‌شود. ۴۰ درصد این شهر هم‌اکنون در زیر سطح دریا قرار دارد و به‌طور هشدار دهنده‌ای هر ساله حدود ۲۵٫۵ سانتی‌متر از این شهر به زیر آب فرو می‌رود. علت این امر به‌طور مستقیم با زیرساخت‌های شهر در ارتباط است، چراکه جاکارتا شبکه‌ی لوله‌کشی آب قابل اعتمادی ندارد. این امر سبب می‌شود که چاه‌ه‌های شخصی فروانی توسط ساکنان این شهر به‌منظور استفاده از آب‌های زیرزمینی حفر شود. باتوجه به گزارش به‌دست آمده از نیویورک تایمز (The New York Times)، این کار باعث می‌شود که آب‌خوان‌های زیرزمینی خشک شوند و مثل این است که یک بالشتکی غول‌آسا که در زیر سطح شهر قرار دارد منهدم شود. نتیجه‌ی ناگوار این امر، مشابه یک حمله‌ی ۲ جانبه و از بالا و پایین به شهر است. سیلاب‌های باران شهر را محاصره می‌کند و از طرفی آسمان‌خراش‌های سنگین هم به زمین فرو می‌روند و این امر به دلیل کمبود آب‌های زیرزمینی باعث از بین رفتن پایداری زمین می‌شود.

علت زیرآب رفتن لندن را نمی‌توان آسمان‌خراش‌ها یا زیرساخت‌های معیوب دانست. در واقع این امر نتیجه‌ی آخرین عصر یخبندان است و به این پدیده تنظیم سازه‌ی یخی گفته می‌شود. بر اساس گفته‌های کرامر؛ غرق شدن لندن به‌دلیل وزن یخچال‌های طبیعی‌ای است که ۱۱٬۰۰۰ سال پیش به اسکاتلند (Scotland) فشار آورده است. این فشار‌ها بر روی بخش شمالی انگلستان باعث شده است تا بخش جنوبی آن نسبتا بالا رود. از زمانی که یخچال‌های انگلستان ذوب شده‌اند، اسکاتلند سالیانه ۰٫۱ سانتی‌متر بالا می‌رود و بخش جنوبی انگلستان بیش‌تر در دریا غرق می‌شود. دروازه‌های فلزی سد تامز (The Thames Barrier) به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که از لندن در برابر سیل محافظت کنند اما در آن زمان انتظار می‌رفت که تنها ۳ بار در سال مورد استفاده واقع شوند. درحالی‌که اخیرا ۶ الی ۷ بار در سال مورد استفاده قرار می‌گیرند.

شهر داکا پایتخت کشور بنگلادش (Bangladesh) است و با سرعتی حدود ۱٫۳ سانتی‌متر در سال، درحال غرق شدن است. بااین‌که سرعت غرق شدن شهر داکا به‌ وخامت شهر جاکارتا نیست، اما سطح دریا در خلیج بنگال با سرعتی ۱۰ برابر بیش‌تر از میانگین جهانی افزایش می‌یابد. میلیون‌ها نفر از مناطق ساحلی این شهر فرار کرده‌اند و به نواحی پرجمعیت داکا مهاجرت کرده‌اند. در داکا هم مانند جاکارتا، این وضعیت با افزایش میزان برداشت از آب‌های زیرزمینی و همچنین جابه‌جایی صفحات زمین‌شناسی با سرعت افزاینده‌ای بدتر می‌شود. مقامات برای حل مشکلات آب‌های زیرزمینی تلاش می‌کنند تا زیرساخت‌های آب شهری را بهبود ببخشند اما هنوز مشخص نیست که آیا این تلاش‌ها کافی و مؤثر خواهد بود یا خیر.

بانکوک در جایگاه بحرانی‌ای قرار دارد. این شهر درحال حاضر تنها ۱٫۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است و با سرعت ۲٫۵ سانتی‌متر در سال، در آب فرو می‌رود. پیش‌بینی شده است که این شهر تا سال ۲۰۳۰ به‌طور کامل در آب غرق شود مگر این‌که اقدامات اساسی دراین‌باره انجام شود. بانکوک همانند جاکارتا و داکا درگیر مسائل مرتبط با آب‌های زیرزمینی نیست اما آسمان‌خراش‌های بلند آن باعث شده است تا زمین این شهر فرو رود. بر اساس نوشته‌های کرامر؛ وضعیت غرق شدن شهر بانکوک با سربه‌فلک کشیدن آسمان‌خراش‌های آن بدتر می‌شود. وزن خالص این ساختمان‌ها روی رسوبات رودخانه‌ای فشار وارد می‌کند و آن‌ها را فشرده می‌کند به‌نحوی که آب باقی‌مانده در آن خارج شود. شورای اصلاحات ملی تایلند (Thailand’s National Reform Council) پیشنهاد داده است که برای جلوگیری از این مشکل، در اطراف کل شهر یک سد بزرگ دریایی بنا شود.

بر اساس مطالعه‌ی انجام شده توسط ناسا (NASA) در سال ۲۰۱۶، نیواورلئان شاهد افزایش ۳۷ سانتی‌متری سطح دریا تا سال ۲۰۴۰ خواهد بود و یکی از بالاترین سطوح افزایش در جهان است. نقشه‌های ناسا بخش‌هایی از شهر را نشان می‌دهد که با سرعت ۵ سانتی‌متر در سال، در آب غرق می‌شوند. این مناطق بیش‌تر نزدیک رودخانه‌ی می‌سی‌سی‌پی (The Mississippi River) و بخش‌های صنعتی نظیر نورکو (Norco) و میچوود (Michoud) است. مانند دیگر شهرهای بزرگ، افزایش سطح آب در این شهر به‌دلیل مصرف بیش‌ازحد از آب‌های زیرزمینی است. استفاده‌ی انسان از منابع آبی، روغن و گاز سبب فشرده‌سازی رسوبات کم‌عمق می‌شود و این امر سبب ادامه‌ی حرکت زمین از یخچال‌های طبیعی در طول آخرین دوره‌ی یخبندان می‌شود. خطر برای این منطقه بسیار ناگهانی و فوری است و دولت اخیرا مبلغی معادل ۴۸ میلیون دلار را برای جابه‌جایی ساکنان جزیره‌ی ژان چارلز (Isle de Jean Charles) ـ در میان ایالت لوئیزیانا (Louisiana) که به سرعت درحال غرق شدن هستند ـ به مناطق خشک‌تر درنظر گرفته است.

 

منبع : کجارو